تبليغاتX
جدی گرفته اید جهان را...آقا!





شبانه

دوشنبه سیزدهم شهریور 1385

این شعر رو که از احمد شاملو هست خیلی دوست دارم.

واقعا این مطلب صدق می کنه:

"شاملو لیلا ساز بزرگ شعر"

 

                                                                   متبرک باد نام تو.

 

ميان خورشيد هاي هميشه
            زيبائي تو
            لنگري ست -
            خورشيدي كه
            از سپيده دم همه ستارگان
            بي نيازم مي كند
            نگاهت
            شكست ستمگري ست -
            نگاهي كه عرياني روح مرا
            از مهر
            جامه ئي كرد
            بدان سان كه كنونم
            شب بي روزن هرگز
            چنان نمايد
            كه كنايتي طنز آلود بوده است
            و چشمانت با من گفتند
            كه فردا
            روز ديگري ست -
            آنك چشماني كه خمير مايه مهر است!
            وينك مهر تو:
            نبرد افزاري
            تا با تقدير
            خويش پنجه در پنجه كنم
            ***
            آفتاب را در فراسوهاي افق پنداشته بودم
            به جز عزيمت نابهنگامم گزيري نبود
            چنين انگاشته بودم
            آيدا فسخ عزيمت جاودانه بود
            ***
            ميان آفتاب هاي هميشه
            زيبائي تو
            لنگري ست -
            نگاهت شكست ستمگري ست -
            و چشمانت با من گفتند
            كه
            فردا
            روز ديگري ست
            

 





  • هلیا

    آورده اند
    در قدیم قمریانی بود
    که از بوی یکی,یکی می مرد
    شاعر که از قمری کمتر نیست!
    هرمز علی پور
    dokhtare_dashthaie_bikaran@yahoo.com