 |
 |
 |
|
|
سلام امروز سه تا از شعرها یی رو که دوست دارم می نویسم ....در صحنه اوراق دست نخورده ی قلب من کاغذهای کتابی ست قدیمی که شور بختی مرا شیرین می کند وقتی دامنم را به باد می دهم تا تو در یک فوت حاضر شوی در صحنه می دانی که جولانگاه رقص دختری ست اینجا که پاهایش می گذرد از دو آینه ی نامریی و آوازی قدیمی گم می شود پشت حرکات موزون دو پای شیشه ای . (مریم مسیح) ............................................................................................................................................
……
کنار این لیوان اگرچه تشنه ی توام برای خالی نبودن عریضه؟ اصلا عریضه ای نمی نویسم برای تو حتی اگر برای ابد لیوانم خالی بماند تا اطلاع ثانوی همه چیز تعطیل است حتی آب مگر اینکه صدایم بزنی و کنرم بنشینی عین این لیوان خیالت اما راحت باشد کنار این لیوان هم تشنه ی تو ام . (مریم مسیح)
.........................................................................................................................................
نشانی و این عمارت آبی تنهاست اما با شما که مهمانید مهربان تر خواهم بود اگر آمدید و روزگار مرا چون روزگار آن صندلی غریب وکتاب هایم را کنار فرو ریختن و دیوارخانه ام را مرطوب از این همه باران بی علاج و مرا بی گناه تر از خانه ام.... - کدام خانه ؟ کدام دیوار؟ کدام صندلی؟ من؟ شما را هم خواهم بخشید که این عمارت آبی را به غیر نشان نداده اید وتنهاست هنوز و مهربان تر از پیش. .(م.روان شید) |
|
 |
|
 |
آورده اند
در قدیم قمریانی بود
که از بوی یکی,یکی می مرد
شاعر که از قمری کمتر نیست!
هرمز علی پور
dokhtare_dashthaie_bikaran@yahoo.com